Zo zie ik het

Een multifocale bril van Eyelove

Laatst keek ik, vol ongeloof, naar Kassa. Het ging onder andere over EyeLove en hoe daar een – cue: René Froger – ‘multifocaaale bril’ wordt aangemeten. Nou ja, aangemeten?

 

In een eerder blog schreef ik al hoe ik mij, naar aanleiding van deze meet methode, op mijn beroepsmatige je-weet-wel voelde getrapt. Maar het gaat nu nog even wat verder. De additie die nodig is om op een bepaalde afstand te kunnen lezen, wordt bij Eyelove gewoon uit een tabelletje gehaald!

Natuurlijk mag je aannemen dat iemand van 44 een lagere additie nodig zal hebben dan iemand van 70. Maar minstens zo belangrijk hierbij is de vraag: op welke afstand wil iemand bij voorkeur iets kunnen lezen. Ergo: veel beter dan een tabel is de gemeten sterkte in de pasbril zetten en proefondervindelijk vast stellen welke toeslag het beste is voor iedere specifieke persoon.

Tijdens de uitzending hield de directeur van Eyelove met een stralende glimlach doodleuk vol dat er met zijn methode helemaal niets mis zou zijn. Sterker nog: voor de methode zoals gebruikt door de specialist in het programma zou zelfs geen wetenschappelijk bewijs zijn dat dit goed zou zijn! Toen werd ik pas écht boos!

Blijkbaar ben ik dus al die jaren voor niets naar school gegaan, om een opleiding te krijgen in een vak (ja, ik zie het veel meer nog als vak, met vakmensen, dan als beroep), volgens een methode die wereldwijd wordt gehanteerd. Ik moest weer aan mijn leermeester denken, die ooit de magische woorden sprak: “Ik kan een aap leren meten, als ik maar genoeg bananen heb. Maar weet die aap dan ook waar ‘ie mee bezig is?”

Kortom, ik ben een beetje boos. Op mijn beroepsmatige je-weet-wel getrapt. Omdat de kwaliteit van zien, niet iets is om al te luchthartig over te doen. Goed zien is noodzakelijk om veilig aan het verkeer deel te nemen. Het is noodzakelijk om comfortabel op korte afstand iets te kunnen bekijken. Je hier mee bezig houden, moet je aan een vakman overlaten!

Is jouw bril van Eyelove? Dan wil ik je uitnodigen om eens binnen te lopen om deze te laten controleren. Dat doe ik dan graag, en helemaal gratis voor je. Gewoon, omdat ik een vak-idioot ben.

Kom eens kijken, ik zie je graag.